Ali Dozdzadeh 4, mensonges et paraboles
  علی‌ دزدزاده ۴، دروغ ها و دیش های ماهواره

Ali Dozdzadeh passe la frontière, sa Peykan remplie d’antennes paraboliques. « Je pensais qu’il s’agissait de poêles à frire! Voilà ce que je dirai, si on me pose des questions. » Tout entier à la souriante satisfaction de sa fine rouerie, il approche la guérite en roulant au pas. Il n’ira pas plus loin. Le juge, quant à lui, s’est trop bien formé avec les séries américaines pour avaler une telle excuse.

علی‌ دزدزاده از مرز رد می‌‌شود، وانت پیکانش پر از دیش های ماهواره. « فکر کردم که اینا ماهیتابه هستن! بفرما همین رو میگم، اگه ازم سوال کردن ». غرقه در خوشنودی خندان حاصل از نیرنگ شسته و رفته اش، به آهستگی به سمت نگهبانی می‌‌راند. او از این دورتر نخواهد رفت. قاضی، به نوبه ی خود، زیادی خوب به وسیله ی سریال‌های آمریکایی آموزش دیده است که چنین بهانه ای‌ را بپذیرد.

Laisser un commentaire

Votre adresse de messagerie ne sera pas publiée. Les champs obligatoires sont indiqués avec *